Category: Greece

Winter in the Cyclades – Χειμώνας στις Κυκλάδες

By , February 13, 2011

Αυτός είναι ο πρώτος μου χειμώνας στην Πάρο. Κάθε πρωί που ξυπνάω, κοιτώ από το παράθυρο και νιώθω πραγματικά τυχερή που βρίσκομαι εδώ. Συχνά αναρωτιέμαι –και δεν είμαι η μόνη– γιατί οι τουρίστες έρχονται κατά πλειοψηφία στην περίοδο αιχμής, το καλοκαίρι. Το τοπίο μεταμορφώνεται αδιάκοπα, καμβάς του ζωηρού πράσινου του φρέσκου καλοποτισμένου χόρτου, του κίτρινου των λουλουδιών της βρούβας, της ξινίθρας και του νάρθηκα, του μπλε της θάλασσας, πάντα, του γκρίζου του ουρανού που αλλάζει γοργά γνώμη και διάθεση, μία εκπληκτική αυλή των θαυμάτων μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Άνθρωποι, φυτά, ζώα, ο άνεμος, ο καιρός, το νερό, το χώμα και οι πέτρες, όλα χορεύουν μαζί τον αιώνιο χορό της ζωής.

Φευ, το permaculture alter ego μου δεν με αφήνει να στοχαστώ για πολύ την ομορφιά της φύσης και με οδηγεί ίσια σε σκέψεις για την ευθραυστότητά της, για την καταστροφή που της προκαλούμε, για τη φθορά που θα μπορούσαμε να αποφύγουμε. Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε; Ας ρίξουμε μια ματιά στις βασικές αρχές βιωσιμότητας (sustainability=βιωσιμότητα, αειφορία)…

Εάν θέλουμε να καταστήσουμε βιώσιμη μια κοινωνία, ένα έργο, μία επιχείρηση ή μια προσπάθεια πρέπει να τη θεωρήσουμε από τέσσερις διαφορετικές πλευρές: την περιβαλλοντική, την οικονομική, την κοινωνική και την παγκόσμια. Και οι τέσσερις αυτές πλευρές είναι αλληλένδετες και, μακροπρόθεσμα, δεν είναι δυνατόν να αγνοήσουμε μία από αυτές χωρίς να διακυβεύσουμε τη γενική βιωσιμότητα του συστήματος που εξετάζουμε.

Οποιαδήποτε δραστηριότητα στο νησί δεν θα έπρεπε να είναι μόνο περιβαλλοντικά ακίνδυνη αλλά και να συντελεί στην αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, όπου αυτό έχει υποστεί ζημιά. Η πιο πολύτιμη κληρονομιά αυτού του νησιού –και των κατοίκων του– είναι η φυσικοί του πόροι και η ομορφιά του. Προσπαθήστε να φανταστείτε πώς θα ήταν η ζωή στο νησί εάν οι υδάτινοι πόροι εξαντλούνταν (κατάσταση που αποτελεί τη θλιβερή πραγματικότητα άλλων νησιών του Αιγαίου), εάν οι ακτές μολύνονταν (δείτε τι έγινε πρόσφατα στην Άνδρο μετά τη δυνατή νεροποντή της προηγούμενης εβδομάδας), εάν εξαφανιζόταν το επιφανειακό έδαφος και προχωρούσε η διάβρωση, εάν σε κάθε χέρσο κομμάτι γης φυτευόταν και μία βίλα.

Η κοινωνική βιωσιμότητα προϋποθέτει την ένταξη και όχι τον αποκλεισμό, τη συνεργασία και όχι τον ανταγωνισμό, τη διαφάνεια και όχι τη διαφθορά. Τα πιο επιτυχημένα προγράμματα αειφόρου ανάπτυξης που έχω δει στον κόσμο βασίζονται σε ισχυρές τοπικές κοινωνίες, με μέλη έτοιμα να αλληλοβοηθηθούν σε περιόδους δυσκολίας. Και οι πιο κερδοφόρες «πράσινες» επιχειρήσεις που έχω συναντήσει δημιουργούν θέσεις εργασίας για τους κατοίκους της περιοχής, συντελούν στη διατήρηση και προβολή της τοπικής κουλτούρας και επιχειρούν να συνδυάσουν νέες ιδέες και πρακτικές με την εμπειρία και τη σοφία παλαιότερων εποχών.

Δεν είναι εύκολο να υπερθεματίσει κανείς για τη σημασία της οικονομικής βιωσιμότητας, ειδικά σήμερα. Και είναι πλέον εμφανής ο συσχετισμός μεταξύ περιβάλλοντος, κοινωνίας και ευημερίας. Αλλά φαίνεται πως είναι ανάγκη να καταρρίψουμε ορισμένους μύθους που καθιστούν δυσδιάκριτη αυτή τη σχέση.

Παρ’ όλο που «Δεν μπορείς να είσαι ‘πράσινος’ όταν είσαι στα κόκκινα», όπως παιχνιδιάρικα λέει ο Bill Mollison, ο επινοητής της περμακουλτούρας, φαίνεται ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά τα τελευταία χρόνια, και λύσεις και τεχνολογίες φιλικές προς το περιβάλλον δεν αποτελούν και δεν θεωρούνται πια πολυτέλεια. Για παράδειγμα, η βιολογική καλλιέργεια και οι πρακτικές της περμακουλτούρας έδωσαν σε πολλούς αγρότες σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες διεξόδους από απελπιστικές καταστάσεις και συνιστούν επιτυχημένα μοντέλα σε πολλά μέρη του κόσμου. Στην Ελλάδα και στην Πάρο, δεν είναι πλέον τόσο ακριβή η επένδυση στην ηλιακή και αιολική ενέργεια και, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πιο οικονομικό να μείνει κανείς εκτός ηλεκτρικού δικτύου και να βασιστεί αποκλειστικά σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Στο Εγχειρίδιο της Περμακουλτούρας (Permaculture Designer’s Manual) ο Bill Mollison παρατηρεί ότι δεν είναι αρκετό να σκεφτόμαστε οικουμενικά και να δρούμε τοπικά. Πρέπει να σκεφτόμαστε και να δρούμε και τοπικά και οικουμενικά. Ακόμα κι αν φτιάξουμε έναν παράδεισο για δική μας χρήση εδώ, σ’αυτό το νησί του Αιγαίου, δεν είναι δυνατό να εξαιρεθούμε κατά μαγικό τρόπο από παγκόσμια φαινόμενα όπως η κλιματική αλλαγή ή τα τερτίπια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Δεν έχουμε τη δύναμη να σταματήσουμε την άνοδο της στάθμης της θάλασσας ή την άνοδο της τιμής του πετρελαίου παγκοσμίως. Αλλά έχουμε τη δυνατότητα να συνδεθούμε και να επικοινωνήσουμε με άλλες κοινότητες στη Μεσογειακή λεκάνη και με τη διεθνή κοινότητα, να δούμε ποια προβλήματα έχουμε κοινά, να διαδώσουμε τις λύσεις που έχουμε βρει και τις προσπάθειες που κάνουμε, καθώς και να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση σε τοπικές και εθνικές κυβερνήσεις και πολιτικούς για να κάνουν τις σωστές επιλογές.

Υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι να κινηθούμε προς την αειφορία στην προσωπική, επαγγελματική και δημόσια ζωή μας. Γιατί υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι να διορθώσουμε κάποια από τις αμέτρητες καταστροφές που έχουμε κάνει ή να βελτιώσουμε τον τρόπο που επιδρούμε στο φυσικό και κοινωνικό μας περιβάλλον. Και η παραμικρή θετική δράση είναι σημαντική, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Μην πτοείσθε. Όπως λέει και ο Lao Tzu, «Ένα ταξίδι χιλίων μιλίων ξεκινά από ένα και μοναδικό βήμα.»

———————————

This is my first winter on Paros. I wake up every morning, I look out of the window and I feel really lucky to be here. I know I am not the only one to wonder why people choose to come here for holidays only in peak summer. The ever-changing landscape, painted in vibrant greens, yellows, blues and greys, is the magnificent stage for all kinds of wonders manifesting in front of our dazzled eyes. Humans, plants, animals, weather, wind, water, soil and minerals, all moving together in the eternal dance of life.

Alas, my permaculturist alter ego does not let me muse on the beauties of nature for long. I cannot help wondering about the fragility of our habitat, the damage we inflict on it, the damage we could avoid. So, what could we actually do? How can we ensure the viability of this small island settlement? Let’s have a look at the sustainability basics…

If we wish to render any human society, project, business or endeavour sustainable, we have to consider it from four distinct perspectives: environmental, economical, social and worldwide. All perspectives are interconnected and, in the long run, you cannot exclude anyone without jeopardising the overall sustainability of the system.

Any activity on the island should not only be environmentally safe but also restorative of damage previously done. The most precious asset of this island – and hence of its inhabitants – is its natural resources and beauty. Imagine what life would be like if the water resources were exhausted, the seashore polluted, the topsoil vanished and a villa was ‘planted’ on every free plot of land.

Social sustainability is about integration instead of exclusion, about cooperation instead of competition, about accountability instead of corruption. The most successful permaculture projects I have seen throughout the world are based on strong local communities, ready to help their members in periods of hardship. And the most successful green businesses I have encountered create jobs for the inhabitants, help preserve and promote local culture and try to coalesce new ideas and practices with old wisdom and experience.

It is hard to exaggerate the importance of financial sustainability in our communities, especially nowadays. And it is also hard not to see the interconnection between environment, community and prosperity. But it seems necessary to disprove certain myths that obscure this vision. Although ‘you cannot be green if you are in the red’ as the permaculture proverb goes, things seem to have changed a lot in the last few years, and green solutions in energy consumption or even in business are no longer considered a luxury. For example, organic agriculture and permaculture practices have brought many farmers out of desperate circumstances in a number of developing countries and have become a successful business model in many parts of the world. Even on Paros, it is no longer so expensive to invest in solar and wind energy, and it is, at times, even more economical to stay out of the electricity grid altogether.

Bill Mollison, the founder of permaculture, in his ‘Permaculture Designer’s Manual’ says that it is not enough to think globally and act locally. You have to act and think both locally and globally. Even if we create a paradise for ourselves on this one island in the Aegean Sea, we would not be able to exclude ourselves from broader influences like climate change or the whims of the world economy. We would not be able to stop the sea levels rising or the increase in global oil prices. But we can connect with other communities around the Mediterranean and, with the global community, raise awareness on environmental and social issues, look for common issues, communicate the solutions we have found and the efforts we are making, as well as put more pressure on governments and politicians to do the right thing.

Ways in which we can move towards sustainability in our personal, professional and public lives are endless, because there is so much damage we can amend and so much room for improvement. Every little action counts, locally and globally. Don’t get disheartened. As Lao Tzu said: “A journey of a thousand miles begins with a single step.”

Paros Seed Festival 2010: The Movie – Γιορτή Σποράς στην Πάρο: Η ταινία

By , November 13, 2010

After a very nice screening in Tao’s last night, here is the video we made about the festival. A warm thanks to Tina Lymberis for working on this plus a wholehearted thanks to all the people who participated. I hope you enjoy it as much as we enjoyed the festival and the making of this video.

Stay tuned for more video shows and green screenings.

Μετά από μία πολύ ευχάριστη βραδιά προβολής στο Tao’s, σας παρουσιάζουμε εδώ το βίντεο που ετοιμάσαμε για τη γιορτή σποράς. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Τίνα Λυμπέρη για τη δημιουργία αυτού του βίντεο και ένα ολόψυχο ευχαριστώ σε όλους τους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτή τη γιορτή. Ελπίζουμε να περάσετε καλά βλέποντας αυτό το βίντεο, όσο καλά περάσαμε κι εμείς φτιάχνοντάς το και ακόμα περισσότερο στη διάρκεια του φεστιβάλ.

Ξαναπεράστε από το ιστολόγιό μας για περισσότερες πράσινες προβολές!

Paros Seed Festival: seedings and screenings awaiting the rain – Γιορτή Σποράς στην Πάρο: σπορές και προβολές περιμένοντας τη βροχή

By , November 10, 2010

It is a great joy to hear that people who participated in the festival have started making seedballs in earnest. We are looking forward to your photos and feedback. And if you want company to your seedings, let us know, we can post invitations in this blog.

A big seeding is starting Thursday morning at 9:00 in Santa Maria, near the camping site. We will sow the seeds left from the Festival in order to produce the seeds needed for next year’s grand seeding in the Paros Park. We will use both methods, the natural farming and the conventional one. We are looking forward to seeing you there! For more information, please call 6974903604.

And, at last, we have the first video of the Festival ready! Join us at Tao’s on Friday 12 November at 20:30 for the first screening.

Με μεγάλη χαρά μας μαθαίνουμε ότι φίλοι που συμμετείχαν στη γιορτή σποράς έχουν αρχίσει κιόλας να φτιάχνουν σβώλους. Περιμένουμε με ανυπομονησία τα νέα και τις φωτογραφίες σας. Και εάν θέλετε παρέα στις σπορές σας, μπορείτε να μας ενημερώσετε για να δημοσιεύσουμε κάλεσμα σε αυτό το ιστολόγιο.

Αύριο, Πέμπτη, το πρωί στις 9:οο θα αρχίσει μία μεγάλη σπορά στη Σάντα Μαρία, κοντά στο κάμπινγκ, η οποία πιθανώς θα διαρκέσει περισσότερες από μία μέρες. Θα σπείρουμε τους σπόρους που περίσσεψαν από τη γιορτή για να παράγουμε τους σπόρους που θα χρειαστούν για τη μεγάλη σπορά που θα κάνουμε του χρόνου στο Πάρκο Πάρου. Για τη σπορά θα χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο της φυσικής καλλιέργειας αλλά και τη συμβατική μέθοδο. Θα χαρούμε να σας δούμε εκεί! Για περισσότερες πληρφορίες, τηλεφωνήστε μας στο  6974903604.

Και, επιτέλους, το πρώτο βίντεο από τη Γιορτή Σποράς είναι έτοιμο! Ελάτε στο Tao’s την Παρασκευή το βράδυ στις 20:30 να το απολαύσουμε μαζί.

Γιορτή Σποράς στην Πάρο Μέρα 4η – Paros Seed Festival Day 4

comments Comments Off on Γιορτή Σποράς στην Πάρο Μέρα 4η – Paros Seed Festival Day 4
By , October 31, 2010

Οι φίλοι της Πάρου άκουσαν το κάλεσμα και ήρθαν να σπείρουν μαζί μας στο Πολιτιστικό και Περιβαλλοντικό Πάρκο Πάρου τους σβώλους που φτιάξαμε χτες στο Tao’s. Όμορφη, ηλιόλουστη μέρα, μπροστά μας η υπέροχη θάλασσα και μερικά στρέμματα γης που ανυπομονούν να πρασινίσουν. Και αυτή είναι μόνο η αρχή.

The friends of Paros heard the call and came with us to the Environmental and Cultural Park of Paros to sow the clayballs we made yesterday at Tao’s. A beautiful, sunny day, the sea in our view, and a few acres of land eager to green. And this is just the beginning.

Γιορτή Σποράς στην Πάρο Μέρα 3η – Paros Seed Festival Day 3

By , October 30, 2010

Making seedballs for reforestation at the Paros Park. Better weather (thanks!), big happy production line, new methods of making seedballs, so much to learn and to experience! We are so grateful, to the team of the Natural Farming Centre, to the team of the Paros Park, to all the visitors and residents of Paros, an overwhelming gratitude.

Σήμερα φτιάξαμε σβώλους για την αναδάσωση στο Πάρκο Πάρου. Ο καιρός καλυτέρεψε (ευτυχώς), είχαμε μία δυνατή, χαρούμενη γραμμή παραγωγής, μάθαμε νέες μεθόδους παραγωγής σβώλων, πόσα πολλά μάθαμε και ζήσαμε! Νιώθουμε τόση ευγνωμοσύνη, προς την ομάδα του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας, την ομάδα του Πάρκου, προς όλους όσους ήρθαν να βοηθήσουν, απέραντη ευγνωμοσύνη.

Permaculture in Greece is powered by WordPress

Panorama Theme by Themocracy